Akim Bwefars Weblog, whatdoidonow

Homo's toelaten bij Ajax-AZ

2012-01-07T20:15:00.001+01:00

7 januari 2012, Laat ook homo's toe bij Ajaz-AZ was de kop van een artikel in de Stentor op pagina 26.

Bij de wedstrijd Ajax-AZ die overgespeeld moet worden heeft Ajax de KNVB gevraagd de wedstrijd met vrouwen en kinderen op de tribune te mogen spelen in plaats van zonder publiek. Gay.nl denk nu dat het goed idee is ook homo's toe te laten in de homofobe locatie die Arena Amsterdam heet.
Ik stel voor ook alle gehandicapten in Nederland, afgewezen asielzoekers, zwervers en alle andere minderheden in onze maatschappij toegang te verschaffen.
Want ook deze bevolkingsgroepen zijn denk ik niet debet aan de rellen in de stadia van onze volkssport nr. 1. Tenminste dat heb ik nooit op hun voorhoofd zien staan, evenals het woord Homo nooit prijkte op hun voorgevel. Of betekend dat niet dat er nooit homo's tussen staan.
De homofobe omgeving wordt volgens mij ingegeven door een enorm minderwaardigheidscompex dat bij een bepaalde groep mensen in onze samenleving blijkbaar continue opspeelt omdat er te weinig over ze gepraat word.
Ik heb in mijn veertig jarige leven veel en veel te weinig mensen in het voetbalstadion gezien die een kruis op hun jas droegen om aan te geven dat ze christen zijn of op hun knieen richting Mekka zien vallen om aan te tonen dat ze Moslim zijn.
En volgens mij betekend dat toch helemaal niet dat ze er niet zijn, het wordt alleen niet openlijk geuit, wat we volgens mij na 1945 ook niet meer zouden willen. Want we maken toch geen onderscheid meer.
En ga nou niet roepen dat je zo zielig bent als homo in de Arena, want volgens mij kun je daar gewoon rondlopen zonder dat iemand er last van heeft, en weet je wat? Ook zonder dat je er zelf last van hebt. Oh, je bedoelt dat je er in een roze tutu met heel veel make up, op hoge hakken en de bierbuik onder je navelshirt vandaan rond wilt rennen zonder dat iemand daar commentaar op geeft. Sorry, dan ben je geen homo, dan ben je gewoon niet wijs!

Akim Bwefar, (zelf ook minderheid, of...)
Zwolle

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Wolvejagtpad,Zwolle,Nederland

Januari 2012

2012-01-01T02:15:00.001+01:00

Ik wilde een nieuwe schrijven, maar eigenlijk is deze nog we van toepassing:

En het is alweer januari.
Ik wens jullie allen, jajajaja.

Ik heb een voorstel.
We houden op met de beste wensen na 3 januari en doen niet meer aan goede voornemens.

Dat lijkt een nietszeggende opmerking, maar bedenk je dan het volgende.

Duizenden mensen hoeven zich geen zorgen te maken of ze hun goede voornemens wel gaan halen en of ze zich eraan kunnen houden.
Duizenden mensen blijven roken, waardoor niet geheel Friesland zonder werk komt te zitten.
Duizenden mensen blijven duizenden kilo's chocolade eten en als die duizenden mensen dan ook nog eerlijke chocolade eten kunnen duizenden cacao boeren hun gezinnen blijven onderhouden.
Dat scheelt duizenden euro's aan ontwikkelingshulp aan de cacaoboeren wat weer gebruikt kan worden om duizenden anderen te voorzien van vaccins en overige benodigheden.

Duizenden mensen hoeven (bijna) niet meer bang te zijn voor al die kussende collega's, buurmannen en aanhangende familieleden.
Dus duizenden mensen gaan weer met plezier in januari naar hun werk, duizenden ondernemers zijn daar erg blij mee, wat de duizenden andere werknemers ook weer blij maakt omdat de sfeer in het bedrijf zo prettig is.

maar bedenk je ook dat duizenden mensen zonder goede voornemens al het goede dat ze vanaf 1januari wilden doen nu gaan verspreiden over het gehele jaar.
En bedenk je dan dat duizenden mensen daar nog heel lang plezier van zouden kunnen hebben.

En bedenk vooral dat ik daar heel erg blij van zou worden, en met mij duizenden anderen.
Ik wilde namelijk sowieso dit jaar eens heel veel lol gaan maken.

En weet je wat ik denk,
Ik denk dat ik me dat maar eens voorneem, voor 2012.

De allerbeste wensen!

Oeps!

Location:Helderlichtsteeg,Zwolle,Nederland

Ik dacht het echt, wat zou ik graag mijn ogen dicht doen.

2011-10-16T23:55:00.000+02:00

Voor zover je nog niet op de hoogte was, ik ben een ondernemer.
En zoals het woord al zegt, ik onderneem en dat is ontzettend leuk.
En als je onderneemt, ga je ook wel eens onderuit. Maar zoals een ondernemer betaamt, geeft hij dan niet op.

Hoe onderneem je dan eigenlijk. ja, daar bestaan geen standaard regels voor. Echt ondernemen doe je met je gevoel, met je hart, een klein beetje met je verstand, en steeds makkelijker als je daar ook een portemonnee bij hebt.

Er moet mijns inziens ook direct een scheiding worden gemaakt tussen een ondernemer en een zakenman.
waar een ondernemer weinig tijd nodig heeft om na te denken en vaak de risico's voor lief neemt, calculeert de zakenman alles eerst nog even na om te voorkomen dat er verliezen optreden.
En natuurlijk is elke ondernemer ook een zakenman, maar zeker niet elke zakenman is ook een ondernemer.

Vorige week liep ik geheel bij toeval tegen een probleem aan. De Voedselbank in Zwolle dreigt dakloos te worden.
Naief als ik dan blijkbaar toch nog ben, dacht ik dat de voedselbank een geheel of gedeeltelijk gemeentelijk initiatief was. Laten we zeggen een verlengstuk van de sociale dienst, de onderkant van de verzorgingsmaatschappij.
Niets bleek minder waar, ten eerste is de Voedselbank een volledig particulier initiatief, een Stichting die zijn/haar eigen broek ophoudt en ten tweede is de steun vanuit de gemeente nihiel.

Even voor de duidelijkheid, de voedselbank zamelt voedsel in via aangeboorde kanalen, supermarkten, groothandels etc. en middels de hulp van vrijwilligers worden deze goederen verpakt en geassembleerd tot voedselpakketten welke eens in de 14 dagen uitgedeeld worden aan de absolute minima in onze eigen samenleving. 250-350 gezinnen! in Zwolle.
En dan hebben we het over mensen uit alle lagen van de bevolking die om welke reden dan ook volledig aan de grond zijn geraakt.

Daar zitten uit het verleden succesvolle ondernemers en vaklui tussen.
Daar zouden net zo makkelijk jij en ik tussen kunnen zitten. En dat is geen gein!

Deze stichting, bestaande uit louter vrijwilligers, wordt volledig bekostigd door de maatschappij of zou dat moeten worden, en de maatschappij, dat zijn wij.
Alleen doen wij er even niet zoveel aan. Oke, jij misschien wel, maar ik en vele anderen niet. Want ook de gemeente, als onze vertegenwoordiger in welke vorm van subsidie dan ook niet.
Nu blijkt, las ik afgelopen week in de plaatselijke courant, dat de gemeente wel degelijk in het 6 jarige bestaan twee (lees twee) keer incidenteel een gift heeft gedaan.
Uiteraard heeft dit direct mijn geweten gesust en durf ik weer zonder gene in de spiegel te kijken, wetende dat ons aller stadsbestuur ook namens mij een dan wel incidentele maar degelijke subsidie heeft geschonken aan deze groep vrijwillige maatschappijverbeteraars.

Nog geen dag later storte mijn volledige wereld in.
Daar waar ik mijn geweten gesust had met de wetenschap dat ons zo gewaardeerde gemeentebestuur mede namens mij, deze broodnodige hulp geboden had, bleek mijn persoonlijke bijdrage in de afgelopen jaren, gebaseerd op het aantal inwoners in 2011, ongeveer 0,02546041 euro te bedragen. Dat is TWEEENEENHALVE CENT !!

voor de wizzkids; 119.030 inwoners, minus de 1200 mensen die maandelijks afhankelijk zijn van de voedselbank komt neer op 117.830 inwoners van Zwolle.
En ik ga het gewoon zeggen ook, de gemeentelijke bijdrage aan de voedselvoorziening van de absolute minima bedroeg beide keren wel € 1.500,00 . En echt waar, de komma staat goed.
De totale gemeentelijke bijdrage komt daarmee uit op een zielige € 3.000,00 en deel dat door het aantal inwoners.
Wij hebben ze per persoon per saldo nog geen halve boterham geschonken.
Ik schaam me diep. En ik hoop, serieus, jij ook.

En dan kun je natuurlijk zeggen, "Gemeente schaam je diep" en dat ga ik ook zeggen: "Gemeente schaam je diep" maar tegelijkertijd zullen we actie moeten ondernemen.
En dat gingen we afgelopen week doen.

En dan blijkt dat heel veel ondernemers het met ons eens blijken te zijn.
En dat geeft je een warm gevoel. En dat doet je doorgaan.
Met een klein groepje ondernemers hebben we de koppen bij lkaar gestoken en ons eens afgevraagd wat wij zouden kunnen beteken voor ons eigen Zwolle, want daar hebben we het over.

En juist wij als ondernemers, met een netwerk dat bestaat uit nog veel meer ondernemers moeten samen het verschil kunnen maken. Daar ben ik van overtuigd.
En we begonnen, tweeerlei, aan de ene kant met een concrete zoektocht naar een nieuw pand, voor liefst minimaal 3 jaar en tegen € 0,00 huur en aan de andere kant met de oprichting van de stichting Van & Voor Zwolle die middels donerende ondernemers de voedselbank en andere initiatieven om de armoede in onze eiegen samenleving een helpende hand te bieden moet gaan ondersteunen.
En voor de goede orde, geheel belangeloos.
En na enkele contactmomenten met collega ondernemers dachten wij nog: 'dat wordt een makkie'. Niks bleek minder waar.

Absoluut, veel mensen/ondernemers zijn zoekende en waarschijnlijk zijn heel veel ondernemers er gewoon nog even niet aan toe gekomen om donateur te worden van de stichting via www.VanEnVoorZwolle.nl waardoor de aangegeven stormloop uit bleef.

Maar ik denk eerlijk gezegd, dat het gewoon nog even niet schrijnend genoeg is, misschien moeten we eerst een paar harde documentaires maken met bewegende beelden, mensen in de goot, huilende kinderen, vechtende ouders bij voedseluitdelende militairen in legergroene vrachtwagens, huilende ouders, kartonnen dozen met gordijntjes, op de achtergrond de Peperbus en ... een Telefoonpanel met bekende nederlanders en Tooske Ragas die het presenteert terwijl achter de schermen de toekomstige Masterchefs ganzenleverlollies serveren die eigenlijk niemand lust.

Zullen we nog even opzoeken wat MVO ook al weer betekend voordat we weer een award uitreiken.

Ik denk...
Ach weet je wat, misschien moet ik wel niet denken, misschien moet ik gewoon even mijn ogen dicht doen.
En dan vergeet ik het allemaal wel even, want dan is het niet gebeurd.
En dan droom ik dat al mijn collega ondernemers die miezerige € 250,00 per jaar doneren en weer gewoon van de winst aftrekken waardoor dit bedrag nog miezeriger wordt en het bedrijf nog meer maatschappelijk verantwoord.
Gewoon omdat het hard nodig is, en gewoon omdat het kan!!
En dan gaan we binnenkort met z'n allen de grote verhuizing en verbouwing in werking zetten naar het nieuwe onderkomen van de voedselbank, hebben ALLE!! kinderen weer een verjaardagsfeestje, vieren ALLE!! kinderen voortaan Sinterklaas en geloof ik er weer in!!

Man, wat zou ik graag mijn ogen dicht doen.

---------------------------------------------------------------------------------------------
OPROEP!!

Bestrijd armoede in je eigen omgeving.
Wordt donateur en koop bouwstenen voor een beter samenleving, voor maar € 250,00 per jaar en steun projecten zoals de Voedselbank.

WWW.VANENVOORZWOLLE.NL

Samen maken we de Stad ... toch?

---------------------------------------------------------------------------------------------

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Fivel,Zwolle,Nederland

Vakantie (column voor het vakblad Stage & Theatre)

2011-09-05T09:47:00.001+02:00

Zo langzamerhand begin ik er achter te komen dat er momenten zijn dat je best wel even aan vakantie toe bent.

hier zit ik dan, volledig leeggedacht en er moet toch nog iets geschreven worden voor de Stage& Theatre.
Normaal gesproken zou ik dan even gaan zitten, bedenk een leuk onderwerp en begin te schrijven.
Zoals ik al zei "normaal gesproken".
Om de één of andere reden is vandaag niet normaal.
Jazeker, ik ben gewoon gaan zitten, en jazeker ben ik ook gewoon begonnen met schrijven, maar nee, er kwam geen goed onderwerp.
En toch moet je iets afleveren want dat hebben we afgesproken.
Mama Mia wat kan het leven soms tegen je zijn.

Misschien moet ik wel gewoon eens iets schrijven over duurzaamheid. Neh, reeds gedaan. Maar blijft actueel.
In mijn vorige stuk schreef ik een stukje over de Prolight & sound in Frankfurt.
Binnenkort hebben de Plaza, de Europese beurs der beurzen.
Het Walhalla voor de innovator op het gebied van belichting.
Zou er daar weer een nieuwe wereld opengaan, worden we overspoeld met nieuwe ideeën, of zullen we zoals zo vaak wederom worden geconfronteerd met oude trucjes in een nieuwe jas.
Dan gaan we nog meer led verlichting zien met nog meer led vermogens en nog veel meer led opbrengst en nog meer duurzaam als we er minder van zouden gebruiken.
Ik ben benieuwd.
Ik moet ook nog een ontwerp maken, en betrap mezelf erop dat het steeds weer iets spectaculairder moet. Net zoals vorig jaar kan niet meer anno 2011.

O ja, en alles moet als het even kan en trouwens ook als het even niet kan, duurzaam, dus dat ook nog en bij voorkeur in combinatie met een maatschappelijk verantwoorde kwinkslag.
zo, iedereen tevreden.

Maar nu kan ik mij toch niet van de indruk onttrekken dat we volgens mij veel meer LED (lees duurzame)verlichting gebruiken dan we ooit aan halogeenverlichting zouden hebben gebruikt.
De Led zorgt er niet alleen voor dat het stroomverbruik vergeleken met een zelfde lichtopbrengst van een oude conventionele lamp wordt teruggedrongen, het zorgt er ook voor dat er voor ons een wereld open is gegaan waar we een generatie geleden alleen maar van konden dromen.
De RGB mogelijkheden die het biedt en de mogelijke aaneenschakeling van diverse LED armaturen zorgen ervoor dat waar we eerder genoegen namen met een grote foto aan de muur, we nu minstens een even zo grote led wall willen zien verrijzen waar we daarna een partij computers en andere minder duurzame shit achter hangen om het geheel strak binnen de lijnen weer te kunnen geven.
En die 365.000 ledlampjes verbruiken veel minder stroom dan dat we datzelfde zouden hebben gedaan met evenzoveel gloeilampen. .. dan dat we datzelfde zouden hebben gedaan met evenzoveel gloeilampen!!!

Dat is mijns inziens toch eenzelfde soort vergelijking te zijn als die tussen mijn hedendaagse hybride auto die 7,6 liter euro95 per 100km rijdt en mijn vorige 2,4liter diesel Mega Pick up die 12 liter wegslurpte op eenzelfde afstand, wat weer niet per definitie inhoudt dat mijn Hybride auto daarmee duurzaam is, maar wel zuiniger (en dat zal dan wel duurzamer zijn) dan zijn voorganger.

En uiteindelijk is er dan weer een lichtontwerp, hebben we weer nieuwe trucjes bedacht, nog mooiere beelden en weer minder energieverbruik per lamp, maar wel met nog veel meer lampen, dus wederom duurzaam en daarmee heb ik mijn doel bereikt.

Ik bedenk me dat we dan misschien helemaal niet zo duurzaam zijn als we allemaal denken.
Ik heb weer een partij gasontladingslampen gekocht en ook zojuist een 300PK Motorkruiser met twee motoren.
Ik begin met beide motoren en zodra ik toe ben aan een duurzaam moment schakel ik er één uit en bedenk me dan dat als ik zo doorga er volgend voorjaar misschien we een extra boterbloempje voor mij groeit. ik hoop het, ik denk het wel.

Ik ga met vakantie, en ik hoop jij ook, en dan hoop ik dat jij net zoveel van die mooie en duurzame momenten gaat beleven als ik in de komende weken. Dan gaan we zelf ook langer mee, en volgens mij is dat pas duurzaam.
Geniet er van. Tot aan de andere kant van de zomer.
I'll be back.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Simon Stevinweg,Zwolle,Nederland

Vive La Revolution (collumn voor vakblad Stage & Theatre mei 2011)

2011-05-26T00:27:00.000+02:00

Het is weer voorjaar.
De eerste bloempjes steken hun kopjes uit de grond.
De bomen worden weer groen en er beginnen weer voorzichtig ledematen zichtbaar te worden in het straatbeeld.

Volledig in lijn met de commerciële gedachte is ook de tijd aangebroken om nieuwe uitvindingen, armaturen etc. ten toon te stellen aan het grote publiek.
Een korte omschrijving van deze zin is de jaarlijks terugkerende Prolight & Sound.

Als rechtgeaarde belichter, technicus, ondernemer hoor je daar je gezicht te laten zien.
En dus donderdagochtend 6:00uur onderweg.
2 collega's mee op deze veel te lang durende rit.
Files, navigators, tussenstops en uiteindelijk de beurs.

Zoals altijd in Frankfurt, als altijd groot, als altijd veel te zien, als altijd verbazingwekkend mooi weer.

Twee dagen had ik uitgetrokken, twee dagen had ik ook nodig.
Geluidfabrikanten, importeurs, lichtfabrikanten, importeurs, uitvindingen, gadgets, ledverlichting,
Nieuwe dingen die nog niemand kent, oude dingen die nog niemand blijkt te kennen, nieuwe dingen die niemand wil kennen.
Alles heeft een plek. Ik heb dingen bekeken, gehoord, besproken en gedaan.
En toen waren de twee dagen bijna om.
Een van mijn laatste bezoeken was aan de stand van een Nederlandse leverancier, importeur, fabrikant uit het oosten van ons land.
Eens kijken of nog even langskomen de moeite waard was.

And let me tell you : IT WAS!
2 jaar geleden verbaasde ik me over de eerste LED moving head Spot en heb ze direct uit de stand gekocht. Dat komt soms voor.
Nu was het kleiner.
Rob de Bouwer heeft drie nieuwe dingen geconstrueerd.
Een kar, cool, handig, goed idee, gaat zeker werken, leuk.
Een beugel voor striparmaturen, wauw, slim, uitgedacht, ook cool, gaat ook werken, leuk.
En dan ook nog een klein dingetje.
De slide. Oké.

We spoelen enkele seconden terug.... De slide!!
Niks oké, niks cool, niks leuk.
Dit en ik denk echt niks anders verdient het predikaat het beste idee van nederland.
Dit betekent een revolutie in de bevestigingswereld.
Jarenlang hebben wij armaturen omgeschroefd, haak eraf, haak eraan.
Jarenlang heb ik getracht het spigot systeem verder door te voeren, te ontwikkelen en jarenlang liep ik vast.
nu lag hij daar, nu bestaat hij, nu is hij niet alleen bedacht, hij is ook doordacht.
Lampen, speakers, barren, Alles, alles, alles kun je voorzien van een slide-deel en alles, alles alles kun je er dan ook aan vast maken.

Na de uitvinding van de Trussbuster (niet te verwarren met de truss-butler) is dit echt een geniale zet.
En om dit te ontdekken, moest er een beurs gebouwd worden in enkele grote hallen in Duitsland, moest ik daar ook heen gaan, moest ik twee dagen kijken, lopen, praten, lopen, proberen, lopen, lopen en lopen.

Ik ben op.
Moe, Ik slide terug naar nederland.

Vive la revolution!!
Het was het waard.
Rob, bedankt.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Fivel,Zwolle,Nederland

Straks gaan we failliet

2011-04-19T19:51:00.001+02:00

Mail, telefoon, van alles.
Enige tijd geleden kwam BVA-auctions een veilingbedrijf bij me met de vraag of wij nog materiaal hadden dat eventueel via een veiling verkocht zou kunnen worden. We zoeken nog een paar partijen en dan houden we een audio, video en licht veiling.
Goed plan dacht ik. En besloot deze keer echt een partij materiaal te gaan verkopen, kunnen we daar weer nieuwe spullen voor kopen toch?

Men, wat is dat een partij werk. En dan bedoel ik ook echt een partij werk.
Alles uitzoeken, verkavelen, foto's maken.
Dan ben je aan het eind van de dag ook echt kapot.
En ik verzeker je, dat waren de jongens ook :)

Maar goed, ik dacht dan ook, kom dat gooien we op de veiling, staat mijn naam nog op, maar dat haalt de koper er maar af. Misschien een beetje naïef denk ik toch dat ze dat er wel afhalen.
En zo niet, ach...

Maar dan gaat de veiling online, en dan kan dus de hele wereld kijken wat er allemaal verkocht wordt. En dan blijken toch wel heel veel mensen dat soort veilingen te volgen. En mensen gaan spullen herkennen. En zelfs je logo (het werkt). Maar.....

Dan blijkt dat ook heeeeeel veeeeeeel mensen denken dat veilingen er alleen zijn om spullen te verkopen van iemand die door deurwaarders, belastiginspecteurs en/of andere schuldeisers aan zijn haren over de drempel en al schreeuwend, scheldend en gevolgd door camera's van SBS-kwek met zijn neus op de openstaande rekeningen is gedrukt.

En dus....

Moet Bwefar wel failliet zijn.

En dus, mail, telefoon, meer mail, nog meer telefoon.
Nee! Nee! Nee!

We zijn niet failliet en voor zover ik mijn accountant en Financiele administratie moet geloven hebben we vorig jaar weer meer omgezet dan in 2009, en zelfs meer verdiend.
Al moet ik je eerlijk zeggen dat ik dat geld ook allemaal niet kan vinden.
Maar reken erop, de belastinginspecteur wel, en dan zal hij me al schreeuwend over de drempel sleuren en voor het meelevende oog van de camera uiteen rijten, me hevig snikkend achterlatend zal ontdoen van een groot deel van mijn welverdiende winst.
En wij hebben dat ooit samen bedacht.

En dus geef ik jou ook de schuld.
En dat zal ik eens rondvertellen, aan iedereen twitteren, in fora opgooien zodat iedereen je gaat bellen, mailen, meer bellen en nog meer mailen omdat ze zich afvragen waarom ik jou overal de schuld van geef.
Maar dat doe ik helemaal niet, en jij hebt geen schuld, en ik vind het helemaal niet erg om belasting te betalen, en weet je;

Ik ga ook NIET failliet.
Nu niet en in de toekomst ook niet.
Want daar heb ik helemaal geen tijd voor.

En bij deze maak ik voor jullie allemaal op 2 mei tijd om uitgebreid bij mij op de zaak aan de Simon Stevinweg nr. 16 vanaf een uur of 16:00 te komen borrelen, om te zien waarom wij niet failliet gaan en te ervaren wat voor geweldig bedrijf we zijn.
Ik zou zeggen: tot dan !

2 mei 2011 16:00uur
Bwefar
Simon Stevinweg 16
Zwolle
038-4601155

Groet, Akim

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Wolvejagtpad,Zwolle,Nederland

Licht

2011-03-13T00:45:00.000+01:00

Ja, en toen.
Nu schreef ik vorige keer een column over duurzaamheid.
En op de vraag of ik wederom een column wilde schrijven antwoordde ik bevestigend. Maar als het dan zover is moet het ook nog gebeuren.

Een column over licht, en wat dan over licht.
Als belichter moet je dan toch een onderwerp kunnen bedenken om over te schrijven, er gebeurd genoeg.
Waar begint dat eigenlijk, licht. En dan bedoel ik uiteraard theaterverlichting of evenementenverlichting, filmbelichting etc.

Vroeger rolde je er per ongeluk in of kende iemand die het ook deed.
Anno 2011 kies je een mbo opleiding en gaan ze je leren belichten of zoiets.
Wat ik eigenlijk doe? Ik doe iets met licht, ik weet pas wat als ik het doe, en ik weet pas hoe als ik het gedaan heb.
En ondertussen doe ik iets met licht.

Maar wat is eigenlijk goeie belichting.

Natuurlijk hartstikke hypothetisch, want in het echt bestaat dat helemaal niet. Dat bepaal je zelf.

Televisie aan, pick a live show, bomvol licht, beweegt, knippert, een matrixje hier, een videootje daar.
Loop over een beurs, kijk om je heen, en dan vooral eens hoe het eruit ziet, en dan bedoel ik eigenlijk, beeld je eens in wat je bij een bepaald decor, beeld, gevoel, item zou willen zien.
En doe dat ook eens als standhouder, theatermaker, kunstenmaker of andere leefvorm.

Te vaak is het te kleine budget al van verre zichtbaar.
In het theater is er vaak het geluk dat er reeds vele middelen en mankracht voor handen en beschikbaar is.
Als deze mannen en vrouwen tenminste bereid zijn iets harder te lopen dan de CAO ze voorschrijft.

Zo zie ik om mij heen heel veel verlichting, maar helaas een stuk minder doordachte belichting.

"Ik wil graag 30 theaterspots in mijn stand, hadden we vorig jaar ook"
"ja, een andere stand maar dat moet toch wel genoeg zijn"

Even resumeren: wat in de naam van de vrede is de definitie van een theaterspot en wat is dat volgens de klant.
Wat ben je in diezelfde naam van plan met de lampen te gaan doen.
Gewoon licht in de stand? Dan neem ik aan dat dit een heel onbelangrijke beurs is, zo niet, waarom denken we dan wel na over de standbouw en inrichting en niet over de minstens net zo en misschien soms wel belangrijkere verlichting in en belichting van de stand.

Dan denk ik "laten we de organisatie vragen de tl's aan te laten".

Pas geleden maakte ik een typisch voorbeeld mee van hoe een ontwerp niet zou moeten.
250Watt MSD spotlights (moving heads) in een sport en evenementenhal, 9 meter hoog en zelden echt donker, rook verboden.
Dit is licht ten behoeve van de shows tijdens sportwedstrijden.
De hal uiteraard altijd bezet en naast de moving heads tevens een stuk of 70 (echt waar!!!) pc's en fresnel (destination unknown), ACL-sets en Spiegelbollen!
Een sporthal!!! t.b.v. Showlicht!!!!

Ik weet niet wie er soms allemaal losgelaten worden in de wereld van de lichtontwerpen, maar ik weet wel dat daar nog heel veel moet gebeuren.

En dan gaan we het al helemaal niet hebben over de parate kennis van de dames en heren die tegenwoordig onze markt bestormen.

We worden bijna doodgegooid met de nieuwe lichting theatertechnici en belichters.
Jonkies voor wie deze roeping een gewone baan is, liefst niet als ze een feestje hebben, jarig zijn, of welk ander genot er maar op hun pad moge komen.
Producten van de MBO opleidingen die per jaar ruim 500 van deze mensen de markt op spugen, en natuurlijk zijn er geen 500 vrije banen dus worden we ZZP'er.
En aangezien ZZP'er na swaffelen het woord van het jaar moet worden gezien de hoeveelheid individuen die deze drie letters vorm geven, is het volgens mij zo langzamerhand tijd om op te staan en te ageren tegen deze slecht onderlegde opkomende generatie knoppendrukkers en draadjesdraaiers die zichzelf de naam lichttechnicus opplakken omdat het ze ooit gelukt is zonder hulp van leraar of buurman, de lamp van het klaslokaal aan te krijgen zonder hieruit voortvloeiende noemenswaardige schade te veroorzaken.

En deze groep gaat de komende jaren de theaters bemannen, shows als Idols maken en rukken dan ook op in festivalland en de beurzen waar het licht toch al vaak een ondergeschoven kindje is.
En ja, ze kunnen het laten bewegen, knipperen en sommigen ook tegelijkertijd.
Maar kunnen ze ook echt iets belichten, uitlichten, hebben ze de theoretische kennis, kennen ze het verschil tussen al die armaturen,

Fresnel, pc, elipsoïdale en condensor profiel, symmetrisch en asymmetrische licht bundels, reflectoren etc. 90% heeft geen idee.
Kleurtemperaturen, symmetrie (of juist niet), ga maar door.

En wat wil je ermee wilt bereiken. De sfeer, het gevoel, de juiste doelgroep etc. etc.
We kunnen allemaal de lampen wel ophangen, aansluiten, laten knipperen. Maar kunnen we met die lampen ook juist datgene bereiken wat er van ons verwacht wordt. En weten we eigenlijk wel wat we willen bereiken.

En dan moeten de opdrachtgevers het ook serieus gaan nemen, budgetten bepalen die gebaseerd zijn op vakmanschap en moeten wij dat waar blijven maken.

En wellicht begrijp ik het allemaal niet meer, maar volgens mij moet je toch gewoon jaren lang hard je best doen, leren, de kunst afkijken, proberen, op je bek gaan en met passie in je schoenen elke keer opnieuw proberen datgene te bereiken wat de bezoeker, klant, toeschouwer prikkelt.
Ook na 17:00uur, en op zaterdag en elke andere dag dat je de kans krijgt.

En volgens mij geld dat voor elk vak. En volgens mij moeten we de nieuwe potentiële vakmensen koesteren, zoeken, opleiden, kansen geven, op hun bek laten gaan en uiteindelijk onze plaatsen in laten nemen. En dan wordt onze passie misschien wel hun passie.

En dan kunnen wij ons achterover laten zakken en genieten van het uitzicht, van al die mooie plaatjes, van het leven, van het licht.

En dan maakt het eigenlijk niet eens zoveel uit wat het allemaal is, maar dan is het wel goed belicht, hypothetisch of niet.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Fivel,Zwolle,Nederland

Aldi

2011-03-08T23:14:00.001+01:00

Aldi Holding B.V.
Postbus 304
5780 AH BEST.

cc.
Aldi Filiaal Aa-landen
Rijnlaan 125
8032 MX Zwolle

De Stentor Stadsredactie Zwolle via mail Zwolle@destentor.nl

Datum: 9 maart 2011
Betreft: Open brief m.b.t. ongeval met bevoorradingstruck Aldi Aa-landen, Zwolle.

Geachte lezer,

Er zijn momenten waarvan je hoopt dat je ze nooit meer mee zal maken.
Veel van die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat je naasten die nooit mee zullen maken.
Bijna al die momenten zijn momenten waarvan je hoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Gisteren was zo'n dag waarop zo'n moment zich voordeed.
Mijn vrouw en kinderen waren getuige van een aanrijding tussen een vrachtwagen en een 10 jarig meisje.
Voor hun een moment om nooit meer mee te maken, voor het meisje, haar broertje, ouders, klasgenootjes een moment waarvan je had gehoopt dat ze nooit een naaste overkomen.

Helaas weten veel mensen en vooral veel kinderen niet wat de mogelijkheden en onmogelijkheden van een vrachtwagen zijn. Laat staan dooie hoeken en vernietigende krachten van een in beweging gezette vrachtwagentrekker waarvoor ledematen een rimpel op het wegdek zijn.

Dit ongeval vond plaats voor de Aldi in de Aa-landen te Zwolle. De achteruit rijdende bevoorradingswagen van de supermarkt manoeuvreerde zijn combinatie vanaf de grote weg achteruit de inrit van de voordeelmarkt in, ten tijde dat de volop aanwezige basisscholen in een straal van 150 meter juist uitgegaan zijn.

De chauffeur moet zijn uiterste best doen de bocht achteruit te maken zonder de aanwezige personenwagens op de parkeerplaats te voorzien van ongewenste striping.
Daarnaast moet deze goeie man ogen en oren aan alle kanten van zijn combinatie hebben wat zoals wij allen weten een utopische wens is.
De klok terugdraaien kan niet, alle dooie hoeken oplossen is onmogelijk, maar uitaard moeten we er alles aan doen om ongelukken zoals deze en vele andere in de toekomst te voorkomen.

Een heel belangrijke stap in deze is de tijdsplanning van de bevoorrading van deze supermarkt en het opstellen van een protocol met betrekking tot achteruitrijdmanoeuvres van de chauffeurs.

Mijn vrouw, die behoorlijk overstuur was van het gebeurde, mijn zoon die zich misselijk voelde en geen zin meer had, mijn neefje die naast het betreffende meisje in de klas bleek te zitten, zij en met hen vele anderen zouden dit nooit meer mee moeten maken. Sterker nog, ze moeten dit eerst verwerken, hoe simpel dat ook klinkt.
Ik ga er maar gemakshalve vanuit dat we het hier allemaal over eens zijn, vooral aangezien dit schrijven geen dialoog betreft maar een simpele monoloog van een verontruste vader.

Toen mijn vrouw gisteravond de desbetreffende Aldi betrad om de dagelijkse benodigdheden in te kopen en aan de praat raakte met een van de medewerkers, kreeg zij te horen dat de bevoorradingstijden van de supermarkt vanaf volgende week aangepast waren.
Als het verhaal hier op zou houden, zou je denken dat er geleerd is van het zojuist gebeurde, maar niets is minder waar.
Ten eerste was dit al reeds gepland en ten tweede is de bevoorrading niet aangepast aan de honderden schoolgaande kinderen die de super per dag passeren, maar volledig in tegenstelling tot het verwachte juist voortaan gepland staat op dagelijks 8:15uur.
JOEHOE!! Dat is Spitsuur, betreffende schoolgaande ouders en kinderen.

Mag ik een voorstel doen, die bedrijfseconomisch misschien een heel klein beetje minder interessant is, maar op het menselijke vlak heel veel goodwill zal kweken.
Laat die vrachtwagen 30 minuten later komen en verplicht 2medewerkers van de supermarkt te assisteren bij het achteruit insteken van de combinatie.

Kost even wat planwerk en een klein beetje discipline, maar ik denk dat het een hoop van mijn eerdergenoemde momenten kan en zal voorkomen.

Uiteraard kan ik mij voorstellen dat deze nadelige kanten van het logistieke proces nog niet geheel belicht waren, maar hoop dat het ongeval met dit meisje van 10 op zijn minst de mensen van de betreffende supermarkt de ogen heeft geopend, en tevens de logistieke planning van het moederbedrijf enigszins kan overhalen deze aan te passen.

Als vader, buurtbewoner, en zelf verantwoordelijke voor het logistieke proces binnen mijn bedrijf hoop ik dat deze woorden in ieder geval een beetje mogen bijdragen aan het bewustwordingsproces van de Aldi planning en het veiliger maken van de omgeving.

Ik denk dat de Aldi aan zet is, en hoop dat ze het spel om de knikkers even willen aanpassen aan de regels van de veiligheid.
Een moment om zich te profileren als de buurtsuper die ze zouden willen zijn.

Ik ben benieuwd wie er wint.

Hoogachtend,

Akim Bwefar

Location:Fivel, AA-landen, Zwolle

Guess what!!

2011-01-07T15:38:00.001+01:00

Heel zo nu en dan, begeef ik me op het gladde ijs dat NS heet.
Vanmorgen had ik een bespreking in Amsterdam, waarvan ik verwachte dat hij heel lang zou duren.
Dat viel mee, maar ik had besloten mijn broertje die dienst deed als chauffeur, huiswaarts te laten gaan en de trein terug te nemen.

Voor de duidelijkheid, vroeger pakte ik wel vaker de trein, maar als je in 1 jaar tijd 3 vluchten bijna en 1 Thalys helemaal mist door vertragingen, hou je het wel snel voor gezien.

Nu zit ik in de trein. Warempel komt hij maar twee minuten te laat en vertrekt enkele minuten later.
Net voor Hilversum luidt de stem van de reisleider, overstappen voor Zwolle...
Mijn iPhone reisplanner had toch echt Amersfoort aangegeven.
Snel de reisplanner erbij, en inderdaad, gewijzigd.
Pfff. Gelukkig heb ik een Up to date telefoon.

Handig die trein, je kunt zo mooi onderweg nog even doorwerken.

Nu heb ik in de paar keer dat ik toch tracht de trein te nemen, wel eens de 'S op de coupe ramen gezien.
Daarnaast vergezeld van de teksten 'silence' en 'stilte'.

Ik heb deze teksten altijd geïnterpreteerd als het bordje 'wilt u zitten, ik kan staan' uit de stadsbus vroeger. Gewoon een andere omschrijving van denk ook eens aan een ander.

Mijn telefoon gaat, ik spreek nog wel eens met mensen, dus op zich niet zo vreemd.
Ik neem hem op! WAT zeg je??! ja, inderdaad, ik neem hem op.
Met een wild gebaar stijgt uit een zetel voor mij een 'jongeman' omhoog om mij al driftig gebarend te wijzen op de mooie stickers op de ramen.

Ik vraag mij af wat de man mankeert, sla hem helemaal in elkaar en.. Grapje natuurlijk, althans dat tweede deel.

Ik ben de gelukkige bezitter van een plat computerscherm met internetmogelijkheden voor onderweg, in de volksmond iPad genoemd, dus besluit na het gesprek mijn zoekmachine eens tevoorschijn te toveren en te googlen (zeg: koekelen met een zachte K), op de woorden 'stilte coupe' en NS.

Krijg nou toch helemaal de rambam, inderdaad, voor de lawaaimoeie medemens heeft de NS inderdaad speciale coupes ingericht, en sterker nog, hier mag je eigenlijk helemaal GEEN geluid maken.
Er zijn zelfs mensen (lees ...)die zich enorm blijken op te winden, zelfs op internet, over mensen die met hun kinderen praten, met elkaar praten of tegen hun mini-tv praten terwijl hij aan hun oor hangt.

Dan zie ik 2, lees twee, conducteurs aan komen lopen.
Terwijl ik me druk maken over het feit dat ik geen gebarentaal beheers en werkelijk geen idee heb hoe in zo'n geval in deze oorverdovende stilte met deze mannen te communiceren valt, breekt toch echt mijn klomp.

Deze heren hebben er blijkbaar geen weet van dat ze zojuist een stiltecoupe hebben betreden.
Waarom heeft de vloer geen andere kleur, waarom zijn de ramen niet geblindeerd, waarom ligt er geen geluidsabsorberende vloerbedekking.
Ik sta op het punt om met een wild gebaar op te staan en deze heren met gestrekte wijsvinger te duiden op de alom bekende 'S' op het raam als een van deze mannen mij op een heel erg vriendelijke manier vraagt om mijn plaatsbewijs om vervolgens zijn jaloezie kenbaar te maken betreffende mijn platgeslagen computerscherm met internetmogelijkheid.

Volledig uit het veld geslagen toon ik mijn kaartje en grap nog een en ander terug.
De heren verdwijnen en ik laat mij onderuit zakken in mijn stoel.
Heerlijk, zo'n stiltecoupe, en weet je wat. Ze bestaan echt.

Ik denk nog 'slappe zak' als een jongedame een zetel naast mij haar telefoon beantwoord en ik niks zeg. Als de conducteur op luide toon via de speakers mijn rust verstoord door om te roepen dat de trein wel erg vol zit, dit komt omdat er een andere trein uitgevallen is, en hier uitgebreid zijn excuses voor maakt.

Ik denk nog sssst.

Stiltecoupe, het moet niet gekker worden.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Nieuwe Maatsweg,Eemnes,Nederland

Januari, voornemens

2011-01-04T08:03:00.001+01:00

En het is alweer januari.
Ik wens jullie allen, jajajaja.

Ik heb een voorstel.
We houden op met de beste wensen na 3 januari en doen niet meer aan goede voornemens.

Dat lijkt een nietszeggende opmerking, maar bedenk je dan het volgende.

Duizenden mensen hoeven zich geen zorgen te maken of ze hun goede voornemens wel gaan halen en of ze zich eraan kunnen houden.
Duizenden mensen blijven roken, waardoor niet geheel Friesland zonder werk komt te zitten.
Duizenden mensen blijven duizenden kilo's chocolade eten en als die duizenden mensen dan ook nog eerlijke chocolade eten kunnen duizenden cacao boeren hun gezinnen blijven onderhouden.
Dat scheelt duizenden euro's aan ontwikkelingshulp aan de cacaoboeren wat weer gebruikt kan worden om duizenden anderen te voorzien van vaccins en overige benodigheden.

Duizenden mensen hoeven (bijna) niet meer bang te zijn voor al die kussende collega's, buurmannen en aanhangende familieleden.
Dus duizenden mensen gaan weer met plezier in januari naar hun werk, duizenden ondernemers zijn daar erg blij mee, wat de duizenden andere werknemers ook weer blij maakt omdat de sfeer in het bedrijf zo prettig is.

maar bedenk je ook dat duizenden mensen zonder goede voornemens al het goede dat ze vanaf 1januari wilden doen nu gaan verspreiden over het gehele jaar.
En bedenk je dan dat duizenden mensen daar nog heel lang plezier van zouden kunnen hebben.

En bedenk vooral dat ik daar heel erg blij van zou worden, en met mij duizenden anderen.
Ik wilde namelijk sowieso dit jaar eens heel veel lol gaan maken.

En weet je wat ik denk,
Ik denk dat ik me dat maar eens voorneem, voor 2011.

De allerbeste wensen!

Oeps!

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Harderwijk,Nederland

Duurzaam licht

2010-11-22T00:23:00.001+01:00

Het is 3november
Zojuist heb ik de Rotterdamse schouwburg bezocht om getuige te zijn van een project waarbij duurzame verlichting tegenover conventionele verlichting wordt gezet

Om deze actie kracht bij te zetten heb ik voor de gelegenheid besloten de tegenover mijn auto duurzaam te noemen trein te nemen.

Een aantal partijen hebben enige tijd geleden de handen ineen geslagen om gesubsidieerd, een poging te doen de theatermakers te overtuigen van het nut van duurzame verlichting.

Ten eerste krijig ik van dit soort dingen bij voorbaat jeuk en ten tweede denk ik dat we de discussie eens zouden moeten voeren wat duurzame verlichting nou eigenlijk wel niet helemaal is.

Maar, spannend is het natuurlijk wel.
Een zwols collegabedrijf is hier nauw bij betrokken dus ik naar Rotterdam.

De opzet,
Voor de pauze worden twee korte dansvoorstellingen opgevoerd.
Na elke voorstelling wordt het publiek geacht een vragenformulier in te vullen.
Na de pauze volgen deze zelfde twee voorstellingen met de zelfde vragenformulieren, uiteraard weer blanco.
De vraag waar het om draait,

Hebben wij door wannneer duurzame verlichting gebruikt wordt of niet en zo ja of nee, wat voelt prettiger aan, natuurlijker of wat dan ook.

Eigenlik zoiets als; als ik je nou een klap geef met een knuppel of met mijn vuist, merk je dan verschil en doet het meer of minder pijn.

Eigenlijk maakt dat geen reet uit, het gaat hoe je ermee slaat, wie ermee slaat, hoe hard ermee geslagen wordt en waar je geraakt wordt.
Te veel variabelen zou ik zeggen.

Goed, duurzaam belichten.
Wat is de definitie van duurzaam, de definitie van een goed lichtontwerp, en bestaan die definities eigenlijk wel.
Duurzaam in vergelijking tot wat ?
Moeten de lichtontwerpers niet gewoon hun huiswerk doen en net als alle andere denkende mensen, afval scheiden, scharrelvlees eten en nadenken bij wat ze doen en laten.

Persoonlijk denk ik dat we de opinie moeten aanpakken, van ons allemaal, verhuurbedrijven, lichtontwerpers, leveranciers, fabrikanten.
Wij moeten ervoor zorgen dat we duurzaam met onze aarde omgaan, wij moeten er voor zorgen dat mijn kinderen dat ook gaan en kunnen doen.
Het gaat niet om het label, het gaat om wat je ermee doet.

Je moet een belichter er niet van overtuigen dat hij led moet gebruiken omdat het duurzaam is, je moet ze leren duurzaam te denken. Als dat al bestaat.
De fabrikanten moeten de belichters laten weten wat er allemaal mogelijk is, en wat een armatuur wel en niet kan.
Afhankelijk van wat hij ermee gaat doen, kan hij dan zelf zijn keuzes maken.
Als de keuze niet vanuit het hart of het eigen gevoel komt, zal hij niet lang overleven.
Ooit wilden we geen poep meer op straat, en volgens mij zijn we een heel eind gekomen.
En niet door uit te leggen hoe een schep en plastic zakje eruit zien.
Overtuig mensen van het nut en de waarde, het gebruik en de toepassingen komen dan vanzelf en zijn dan altijd goed.

Dus, wat is nu de zin en de onzin van duurzame verlichting.
Als jij het goed vind, vind ik het ook.
Laten we maar zeggen, led zelf goed op en doe wat je moet doen.

Aan het eind van de avond haast ik mij naar het station om de trein te halen.
Rechtstreeks naar Zwolle. althans, dat dacht ik.
"ik leg het nog een keer uit" zei de conducteur die echt dacht dat wij dat zouden weten, " deze trein gaat niet verder dan Utrecht"

Wat ik als nooit met de trein reizende reiziger niet wist, is dat voor het gemak station Utrecht, en met name mijn spoor 12a, volledig ondersteboven getrokken is.
Ik heb me het schompes gerend, en met mij vele anderen om de trein te vinden, laat staan te halen.
Nat bezweet liet ik mij op de bank vallen,
bah! ... lekker duurzaam.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Rotterdam,Nederland

Sinterklaas

2010-09-25T11:48:00.002+02:00

Ongelooflijk, waar ik dacht dat het dit jaar redelijk rustig zou blijven, gebeurd er nu erg veel tegelijk en op het laatste moment.

Dus druk, dus weinig tijd om te bloggen.
Maar nu moet ik toch even tussendoor omdat de twitter maar 140 tekens toestaat en ik toch echt even mijn hart moet luchten zo nu en dan.

Voor de mensen die mij kennen, is het geen geheim dat ik me erg druk kan maken over disrespect van mensen tegenover andere mensen en het idee dat alles maar moet mogen.
We krijgen tegenwoordig competentiegericht onderwijs, scheelt de opleidingen geld, het slagingspercentage stijgt waardoor de school in waarde meestijgt, we leren ze alleen wat ze moeten leren.
Het gaat er namelijk niet om of we goed opgeleide mensen afleveren en daarmee het achterlijk lage niveau van onze samenleving weer op peil proberen te brengen.
Het gaat erom dat we onze eigen inkomsten goed in de gaten houden door aan onze meerderen te laten zien dat we nog meer kunnen besparen en nog meer kunnen opleveren.
Dus loodsen we de onwetende jongeren door hun eerste 20 jaar.
Staan we ze geen strobreed in de weg, spreken we ze zeker niet tegen, "mooi hoor die blauwe zon met gele wolken, erg goed gedaan, sterke eigen interpretatie, maar eigenlijk moest dat andersom. Maar wel goed hoor".
We leren ze wat er in het examen gevraagd word. Slim hè?
Meer hoeven ze toch niet te weten.

We zouden de kids toch eens moeten vertellen dat het domweg fout is, zo ga je toch niet meer met individuen om anno 2010. Nee hoor, het is allemaal goed, maar was alleen anders bedoeld.
Stel je voor, kritiek op een kind, straks wordt het nog weerbaar en kan het tegen kritiek, dan zou het wel eens buiten de pas kunnen gaan lopen, te veel na gaan denken, een mening kunnen vormen gebaseerd op realiteit!

Pfoeeeeeeh!
En uitblazen........

In het kort: eigenlijk doe je maar zoals je zelf denkt dat het goed is, opvoeding hebben we als school en ouders helemaal geen tijd (lees geld) voor (lees: voor over).
Straks ben je 20 en verknipt, mag je aansluiten in de rij van geestelijke hulpverleneners die tegen die tijd nog meer onderbezet zijn, geen tijd voor je hebben, om 16uur vrij zijn, eigenlijk helemaal niet zitten te wachten op mensen met problemen want zij zijn van dezelfde generatie, dezelfde achtergrond, met dezelfde maatschappelijke problemen.
Dus je mag wel komen, maar je problemen moeten wel in het boekje staan, anders kunnen we je niet helpen.
En als je nagaat dat deze boekjes geschreven zijn door de generatie die deze wrakken heeft grootgebracht, weet je ook dat er aan deze nachtmerrie nooit een einde zal komen. Want stel je eens voor dat we de individueel zelfdenkende, plannende en toch als eenheidsworst opgevoede jeugd toch eens zouden doorgronden.

Volgens mij begint de Financiele crisis dan pas.
Dan gaan we ineens dingen doen die goed zijn voor de mensen en niet alleen voor jezelf, dan willen we kennis ineens echt delen en absorberen in plaats van alleen voor studiepunten.
Dan zouden we ineens voor die mensen in de maatschappij gaan zorgen die het verdienen, omdat ze ons bijvoorbeeld al die jaren verzorgd hebben (weet je dat het woord bejaardentehuis, alleen in de westerse talen een woord is), of omdat ze een echt probleem hebben, en dan heb ik het niet over verknipte zielen, die moeten we voor zijn door het huis met die hoge hypotheken niet te kopen, en op te houden met die onzin als dat we allebei moeten werken want dat is zo goed voor de emancipatie van man en vrouw.
Wat dus gelijk interpreteert dat een thuisblijvende ouder als minder gezien wordt, stelletje sukkels.

Nee, we maken allemaal carrière, verdienen dubbel geld, maar betalen dat dan weer aan onze levensstijl, vergeten de eerste 16 jaar onze kinderen, en schrikken dan dat we zoveel gemist hebben, scheiden nog eens een keer nadat we veel te vroeg getrouwd waren en dachten dat kinderen ons huwelijk gingen redden, maar daar bleken ze helemaal niet toe in staat. Sterker nog, ons voorbeeld doet goed volgen, onze kinderen hebben geen binding meer met ouders, laat staan respect voor ze, "ik heb liever dat mijn zoon me gewoon Piet noemt, we zijn namelijk ook de beste vrienden", yeah right.
Dat jullie denkniveau hetzelfde is zegt meer over jou dan over je zoon, daarom ben je geen vrienden maar gelijkgeleerden.

En later, als we dan oud worden, stampen ze ons in een flatgebouw waar we moeten betalen om te mogen douchen, om 13:00 uur aangekleed worden omdat er eerder geen tijd was, o nee, 13:30, om 13:00uur was het nog lunchpauze, praatjesmaken en buiten wandelen niet meer bestaat omdat onze kinderen heel hard moeten werken om vooral voor zichzelf te kunnen zorgen, hun levensstijl te kunnen betalen, de buren de ogen uit te steken en dan komen ze misschien in het weekend even langs.
Ach nee stom, in het weekend hebben ze de kinderen uit een vorig huwelijk die ze dat weekend vol moeten stoppen met cadeautjes om hun ex ook nog even de ogen uit te steken nadat deze vorige maand de rechtzaak verloor over de verhoging van de allimentatie om de levensstijl van de ex te kunnen bekostigen.
Wat ziek.

Kijk nou eens niet naar de buren, houdt nou eens op met dat constante eeuwigdurende geklaag en gezeur over wat er allemaal niet goed is en beter zou moeten voor ons als persoontje. Denk nou eens aan de totale maatschappij, andere mensen als mensen, niet alleen aan wat je verdiend of allemaal vooral niet kunt kopen omdat het geld dat je verdiend nodig hebt om de schulden af te betalen die je maakte om je stoere levensstijl tegenover je vrienden te kunnen handhaven.
Toch wel lullig dat diezelfde vrienden andersom hetzelfde doen.

En zijn onze kinderen hier dan de dupe van.
Nee hoor, dat waren wij al, wij waren die kinderen, wij zijn verknipt.

En wij vinden het allemaal heel normaal dat regisseur Dick, ik zou zeggen verbannen die man, Maas een film maakt over Sinterklaas.
"maar dat is toch ook leuk"
Ja natuurlijk, maar Dick (goeie naam trouwens), maakte een horrorfilm waarin Sinterklaas op gruwelijke wijze kinderen onthoofd.

Ben ik dan de enige die het verband tussen al die verknipte moordende zielen en wat wij in de afgelopen jaren aan die mensen hebben laten zien ziet.
Of vinden we dit gewoon normaal en zijn we blijkbaar nog verknipter als ik al dacht.
Er zijn al mensen die vinden dat Sinterklaas tegenwoordig zwart moet zijn, of de zwarte pieten wit, maar als zwart straks niet meer zwart is en wit niet meer wit, dan zijn we pas verknipt. Allemaal!

En dan is Sinterklaas geen kindervriend meer maar een moordlustige kinderonthoofder en dan hoop ik, zo slecht als ik ben, dat Dick Maas en al zijn volgelingen dit jaar niet zo zoet zijn en de zwarte Sint met zijn bloeddorstige witte Pieten eens gezellig bij hem langs komt.
En met een beetje geluk wordt hij dan gevonden door iemand van het Bones team, waardoor we op televisie de volledige ontleding van zijn lichaam kunnen volgen, cool!
En dan maken we er daarna een computerspel van, dan kunnen onze kinderen, uiteraard Pas vanaf 6 jaar, hier ook van genieten, dit naspelen en vast oefenen voor later.
En wij kopen dat spel, want dan zijn de kinderen lekker zoet en hebben wij na onze lange harde werkdag even tijd voor onszelf, en dit weekend zijn ze bij mijn ex, dus even tijd voor onszelf, dan vraag ik mijn secretaresse wel even om een kadootje te kopen, want wat koop je nou voor een kind van twaalf.
Sorry, wat zei je....... 16?
En wat zeg je dat hij allemaal doet?
Nee hoor, niet mijn zoon, zo is hij niet, hij is mijn beste vriend en ik heb hem twee weken geleden nog gezien.
Een tattoo op zijn rechterarm? Nu je het zegt. O, al twee jaar. Drugs, nee joh, zoals ik al zei, zo is hij niet.
Zijn hele klas uitgemoord? En u bent journalist en opzoek naar iemand die hem goed kent.

Nee sorry, dan kan ik u niet helpen, ik ben zijn natuurlijke vader.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Middelblokpad,Zwolle,Nederland

Ik ga.

2010-07-28T05:53:00.001+02:00

't is utopisch te denken dat jij het gaat halen.
Het is dom om te denken dat jou het niet lukt.
Als ik niets vertel, kun jij niets verhalen.
Als wij niet meer wij zijn, dan gaat alles stuk.

Mijn vakantie is begonnen.

Ik vlieg en geniet en koester de dromen.
Nog even en ik, keer naar je weer.
Leef de momenten gewoon zo ze komen.
Geniet en geniet en geniet nog een keer!!

Tot over een paar weken.

Location:Havenmeesterweg,Haarlemmermeer,Nederland

It's a wrap

2010-07-25T20:30:00.001+02:00

Ja, dat was hem.

We hebben hem gebouwd, hij had ons verwacht en zien aankomen.
De stad opende haar poorten.
Wij kwamen, zagen en wonnen de slag.
Zonder weerwoord, zonder wanklank, zonder woorden, zonder herinnering.

25 juli 2010.
deel 29 van de miniserie Modefabriek, of is het het 15de jaargang van een veel te lange soap.
Last minute, last second, way too late, en nog veel later.
Informatie, uit formatie, alles is gezien.

Maar wij strijden moedig verder.
En dat werpt vruchten af.

de 29e editie van de roemruchte modefabriek (MF) is opgepakt, bewerkt, aangepakt en afgemaakt.

De strijd is geslecht.
De donderdagavond, was duidelijk dat de planning was gerealiseerd.
Dat de concepten bleken te werken, de laatste slag is de winnende.

We are the champions my friend.

Met dank aan een grote groep medewerkers, vast, half vast, los en nog veel losser.
Met z'n allen is het deze editie gelukt om de planning te halen zoals hij bedoeld was.
Op donderdagavond toog het een na laatste deel van de 45 man tellende crew naar huis en maakten de vijf laatsten zich klaar om de finetuning te bewerkstelligen.

Het eerder naar huis sturen van personeel is kenmerkend voor het goed lopen van het project.
Als het goed lijkt, goed ruikt, goed voelt en goed uitziet, dan is het goed.
En dus is het goed.

De beurs ziet er goed uit, het publiek, zakelijk publiek heeft zich opgedoft en klaargemaakt en paradeert tussen de stands door.

Morgenavond gaan we demonteren.
2 dagen zijn dan weer voorbij, de zomermode 2011 heeft zijn gezicht laten zien en wij...

Wij maken ons klaar om de zeven hallen te ontdoen van techniek.
2 nachten demontage.

En dan wacht mijn vakantie.
Vanuit de Rai direct door naar het hotel, vrouw en kinderen oppikken, naar Schiphol en door, Kreta here we come!!

2 weken rust, relatieve rust, en reëele warmte, zon, zee en strand.
Geen tijd om handen, en alles op z'n tijd.

En gisteren heb ik toch even gekeken naar een paar bootjes, en naar een vaarbewijs.
Ooit komt de dag, ooit valt de nacht, tewijl wij benedendeks vertoeven.

En ... One day... "one day I'll fly away".

Location:Middelblokpad,Zwolle,Nederland

Allemaal gek (of alleen ik).

2010-07-14T22:55:00.006+02:00

Daar zijn we weer.
Ondertussen de Kleine fabriek toch wel succesvol afgesloten.
Een overdreven warme week in de Rai.

Volgens mij was ook de beurs een succes, dus wie heeft er nog iets te klagen.

Ook deze keer moesten we naast de gewone stands weer iets van de zogenaamde "specials" zien te maken.
In samenwerking met belichter Henk Post is dit ook zeker gelukt.
Mooi project, mooi afgesloten, mooi weer.
Tegelijkertijd een mooi afscheid van de grote Wensink, een bruiloft op een idyllisch plekje in Zwolle Zuid bij de Ijssel en een feest in een tent in twente.
Ook allemaal goed afgehandeld, blije opdrachtgevers en lachende klanten.
Yeah !! Thats life.

Ondertussen is er al weer veel gebeurd.
We zijn de voorbereidingen ingegaan van de Modefabriek, de grote broer van de kleine fabriek.
De Modefabriek is weer de toonaangevende beurs voor de "gewone" modewereld.
Alle segmenten komen hier voorbij.

Op de Modefabriek faciliteren wij als bedrijf zo'n 400 stands verdeeld over 7 hallen in de Rai.
Ik ben al zo'n 13 jaar betrokken bij deze beurs waar ik als Freelancer voor Techniq productions uit Amsterdam werkzaam was.

En wat is er in de voorbije jaren veel veranderd.
Niet allemaal geheel ten positieve moet ik eerlijk toegeven.
De gemoedelijkheid van de beginjaren, de vrijblijvendheid en onvoorzienbaarheid (is dat een woord) van de gehele klus.
Het is 2010, het gaat om geld, het gaat om een zogenaamde crisis, eigenlijk gaat het nergens meer om.
Het gaat om fictie.

Joep Vermeulen de toenmalige drijvende kracht achter Techniq is ondertussen niet meer betrokken bij deze beurs.
De originele lichtbedenker en ontwerper Peter Romkema, donders hoe zou het met hem gaan, is al langer uit het zicht verdwenen.
De startende ploeg freelancers van toen, zijn uitgewaaierd en ik ben overgebleven.

Ik heb een bedrijf opgericht dat dit aankan.
ik heb ook gezien en gevoeld hoe het allemaal veranderde.
Ik heb momenten gekend waarop ik me heb afgevraagd of dit het waard is.
Wanneer wint karakter het van geld.
Wanneer gaat het weer om mooie dingen maken.
Wanneer kan ik weer doen waar ik goed in ben, en wat is dat dan.

Hoe kan een grote collega in Amsterdam, eigenlijk in Brabant met een schuur in Amsterdam, beweren dat alles goedkoper kan terwijl onze hele branche aan de onderkant van de economie opereert.

Van de week berekend dat een man van mij bijna een week facturabel aan het werk moet zijn om 1 (lees één!!) uur van de factuur van ons ICT bedrijf te kunnen betalen.
Hoe kunnen een stel cowboys in vredesnaam beweren dat het nog goedkoper kan.
In welke wereld leven zij dan.
Dat is korte termijn denken, dat is geen visie, dat is dom.

En anders gaan ze toch gewoon failliet, wedden dat iemand ze daarna wel overneemt en doorstart.
Jammer dat een hoop andere bedrijven daar dan altijd de dupe van worden.
Zaken doen heet dat, gelukkig ben ik een ondernemer en hou ik van mijn vak.
Zaken doen doe ik tussendoor.

Maar goed we gaan maandag toch weer aan het werk met een ploeg van ruim 40 man en onze eigen kok.
Dat is toch wel cool.

Weet je wat ik graag zou willen, dat we allemaal eens een week lang niet zouden zeuren, maar vooral zouden lachen en enorm dankbaar zijn met wat we hebben.
Dan doe ik dat ook en hebben we een waanzinnige week.
Wedden ?

En dan... dan gaan we ons afvragen waarom we dat niet elke week doen, en dan gaan we ons dat voornemen.
En daarna gaan we naar huis en zijn we het weer vergeten.
Dan belt de volgende klant met een heel mooi project en een heel mooi budget, naar eigen zeggen, en dan ga je in gesprek.
En later blijkt toch weer dat ze dachten dat we debiel zijn en dit allemaal voor de hobby doen.
Zo jammer, een week niet geklaagd en dan dit.

Laten we nog een week niet klagen, en er dan achter komen dat we mensen zijn, en mensen hebben altijd commentaar, kunnen het altijd beter en hebben eigenlijk geen idee.

Akim, we hebben een mooi project, en dat kan nog veel mooier worden, daar zijn we allemaal van overtuigd.
Als jullie nou onder kostprijs meedoen, dan kunnen we starten en volgend jaar...

Ja, volgend jaar bleek afgelopen jaar niet zo rooskleurig en moeten we eens praten of we het niet net zoals vorig jaar kunnen doen.
Maar dit jaar was toch volgend jaar, of is dat pas volgend jaar.

Volgens mij zijn we allemaal gek, en ben jij de ergste (of was ik dat).

website online

2010-06-26T17:48:00.002+02:00

Eindelijk na lang wachten is nu ook de website online.

Afgelopen week nog één ander moeten bijwerken, en uiteraard is hij nog lang niet klaar.
Via dit log ga ik zo nu en dan even mijn werk van me afschrijven.

We zijn van alles aan het bedenken, uitwerken, voorbereiden.
Volgende week begint de opbouw voor de Kleine Fabriek.
Dit is een kindermodebeurs, hoewel een, eigenlijk dé kindermodebeurs.

2 hallen in de Rai volledig voorzien van onze Rigging, truss, verlichting, audio etc.
4 dagen bouwen, 2 dagen beurs en in 1 nacht er weer uit.

Daarnaast lopen natuurlijk ook nog een aantal andere klussen door die allemaal dezelfde aandacht en zorg verdienen.
Gelukkig zijn we daar allemaal goed van doordrongen.

Een lekker gevoel als een ploeg mensen functioneert als het team dat het moet zijn.
Eén voor allen en allen voor één, dat gevoel.

Bovenal willen we toch allemaal zoveel mogelijk dingen doen die we leuk vinden.
En dat geld ook voor ons werk.

Hoe beter het team, hoe prettiger het werk, hoe beter in je vel, hoe relaxter in het leven, hoe beter je zicht, hoe mooier het weer, hoe alles toch heel makkelijk mooi kan zijn.

Maar ja, hoe beroerder...

Dat gaan we maar niet doen.
Het is een beetje benauwd op kantoor en druk in de bedrijfshal
Het is 19:15uur, volgens mij zijn er nog te veel mensen.

Ik ga mijn papieren in een grote uitzoektas gooien en mijn gezin opzoeken.

Ik neem mij voor minimaal één keer per week mijn weblog bij te gaan houden en mijn ervaringen hier te delen.
Geen idee of dat echt gaat lukkne, en geen idee of iemand er op zit te wachten.
Maar niet geschoten is altijd mis, en trouwens, volgens mij ben ik best leuk om te volgen :)

Nieuwe weblog

2010-06-26T12:39:00.001+02:00

Een nieuwe weblog.
Ik was ergens anders al een log gestart. Ik denk dat ik op deze pagina verder ga.
Dat heeft vooral te maken met het feit dat deze blog via google loopt en dat wel handig is.
Misschien switch ik wil weer, maar als je deze blog opzoekt via onze website (www.bwefar.nl) kom je altijd god terecht.
Eigenlijk wil ik een blog in mijn eigen website, dus die gaat vast wel komen.
Geen idee hoe lang dat nog duurt.